need i say more??? .... see diz..

CHUCHOY.. ♥

Its his birthday on the 6th of july, 5 yrs. old na xa!
his been a source of joy to me and to my family
his high energy, lighten up my gloomy days
a child with innocent eyes, purely an ANGEL..:)

I've been tough to him, i guess that's how i discipline my other siblings, that sometimes i forgot that im dealing with a kid, who had no idea on what he's doing..

I feel guilty at times, but i hope someday he'll realize.. "Ate" loves HIM, and I only want the best for them.. (maybe, when he grow up he'll understand me..)


OUR BATTLES:
wrestling...(his good a kicking me, and i love knocking him off the seat)
we always fought (throwing silly jokes to each other)
Pillow fight... :)
when i told him to write his name..(instead HE draw DINOSAURS and MONSTERS =P
SILLY CHILD, CHUBBY KID..but i LOVE HIM.. ♥

HAPPY BIRTHDAY CHUCHOY...!!! BE A GOOD BOY.... :)

06.29.10 JEEPNEY

"..nakakainis ung eksena na: kasabay mo sa jeep ung crush mo/ex-clsm8, pero parang di kau magkakilala, dahil ayaw magtagpo ng mga mata nyu... :p.."

-tapus, biglang bibilis ang sasakyan, at ang hangin, sinabog lahat ng buhok mo papunta sa mukha mo... *dyahe!!*.. (minsan sadyang pang-asar ang pangyayari)..

-ganito pa, hinuhuli ng mata ko kung titingin din sya saken,.. (ready na ang SMILE ko.. :)... yun pala, lumingon lang sandali, tapus sa iba nanaman ang tingin.. *naman oh!!... *.. tsk! tsk!.. :(

pero nang malapit na ko bumaba, ngumiti sya.. at sya pa ang nag-"PARA"... para saken!... Awww!.. (ang sweeeet ♥..... ) I SOOOO L♥VE THE JEEPNEY....

~fallenheart♥

Original kowtz ni -anivid

"Kung patuloy kang matatakot harapin ang problema....maiiwan kang talunan, at nag-iisa.... "

“..Kung hindi ikaw ang SULUSYON,.. baka naman kasi ikaw ang PROBLEMA… “

“..Hindi mo maamin kasi takot kang iwan..ayaw mo harapin kaya patuloy mong tinatalikuran… hanggang kailan ka magiging ganyan??....”

“Ayaw mo ko pakinggan…lagi mo ko iniiwasan,..bakit lahat ba ng sinasabi ko tagusan sayo, kaya ka nagkakaganyan?”

“Hindi habangbuhay patuloy kitang mahal… di naman MAHAL ang pangalan mo di ba, kaya magbabago rin yun, maghintay ka…”

“Kung iguguhit ko ang kapalaran ko, pwede bang ikaw ang maging lapis, para ikaw narin bahala magbura kung anuman ang isusulat mo…”

~fallenheart~

♥

under the RAIN...

"tears of heaven"
(that's what i called the raindrops..)
for everytime it falls,
i thought the world cry with me..
the cold air embraced me the moment I've watch the rail falls on the ground,(im thinking of you)..

My heart froze...
I don't know why?.., I feel cold...
and it seems that the scene slowly turns gloomy..
I heard a song on the background..(though there's no music at all)
I think its my heart.. the one who sing alone....

So here i am...

under the rain, crying in vain...
So no one will notice my pain..
im hiding it,.. as the raindrops washed all my tears...

but everytime it rains..
i can't help myself reminisce every moment i had with you
and wishing it will all be vanished,
as the rain falls under me.... i hope it takes all my suffering
and leaves me with a SMILE... a REAL Smile.. :)

~fallenheart~

PAYONG

etoh na. . .

Sa pagsisimula ng buwan ng hunyo, ramdam ko na ang lamig ng hangin, ang manaka-nakang patak ng ulan, ang pagsayaw ng mga dahon sa hardin at ang makukulay na payong ng taong dumaraan...

Tag-ulan naaaa!!!...

Ang sarap sa pakiramdam ng hangin, para kang hinihele para matulog... kumakanta ang mga ibon, at nanghahara ang mga palaka sa likod ng bahay namen, lumalagasgas ang tubig sa munti naming sapa, bumibisita ang mga gamu-gamo... at kumukutitap ang mga alitaptap... ang sayaaa!..

Pero bakit parang hindi naman...
Parang ang lungkot..
Parang may kulang...

Gusto kong maligo sa ulan (pero di pwde)
...gusto kong kumanta kasama ka.. (pero wla ka na)
...gusto kong sabay tayo sa payong ko.. (pero pa'no sya..)
...gusto kong madamang katabi kita.. (pero kayo na..)

. . . Naaalala ko, tag-ulan ng una tayong magkakilala, nag-aabang ako no'n ng masisilungang kakilala, nang bigla kang dumaan at inalok akong sumukob sayo. . . sa PAYONG mo... natatandaan mo pa ba???.....

~fallenheart~

05.30.2010

its hard to put in the situation where you don't know what side you had to be in... Im torn helping out 2 friend fix their relation.. 1 is hurting, 1 was confused... Im not CUPID...but i wish I am.... ♥... i hope they'll be fine.... :)

Para sayo... :)

"..Hindi man natin ginusto, may mga pagkakataong kailangan nating magkasakitan, para lubos nating matutunan maging matatag sa mga hamon ng buhay.. ang mahalaga...wag kang SUMUKO. lalo't alam mong hindi naman kita iiwan....."

it lightens up my ♥......

TITLE: STATUE
Artist: Lil Eddie

................ ♥. ♥. ♥. ♥...............

DIZ ONE BREAKS ME UP.... T.T



Credits to the author:
~wytheart (blogger friend..)

it really breaks my heart, and set a tears on my eyes..

KOwTz...-anivid (i mean it.. hahaha)

"Gusto kong tumawa, at maging masaya... hanggang makalimutan kong wala ka na.. "

“Hinintay ko sya ng matagal, nang matagpuan ko na, dun ko lang naisip, sa tagal ng aking pinaghintay naglaho na ang pag-asa..at maraming oras ang naaksaya sa walang kwentang pantasya ….”

“ kapag tinalikuran mo na ang isang bagay, wag mu na lingunin ulet, baka ka lang masaktan..”

“hindi ko gusto ang masaktan kita, ikaw lang ang may gusto, kaya ka nasaktan…”

“pag pagod ka na.. tumigil ka na, pag kaya mo pa, edi cge lng, hanggang mapagod ka…”

“kapag ako nainis…titirisin ko ang gf mo na parang ipis..ubeer.. sobrang chenez!”

“nakakatawa talaga, biruin mo..ngayon ko lng naiisip na bagay pala kayong dalawa, pag kasama mo sya para kayong tanga..”

“mas masakit ang PINAASA..kaysa UMAASA… magkaiba un di ba?..”

“eh anu naman kung kayo.. kami na rin kaya…wahaha!”

_fallenheart_

ATE ♥

Sa loob ng dalawamput tatlong taon, ito ang kauna-unahang regalo ng ate ko sa akin, medyo natagalan atah.. pero sa kabila ng lahat ng ito, ang tunay na halaga nito ay wala sa mga materyal o presyo ng kanyang ibinigay, ang katunayan, kaming dalawa ay matalik na magkaibigan, noong bata pa kami, karamay ko sya sa lahat ng bagay, pero sadyang ang buhay natin ay meron kanya-kanyang patutunguhan at may mga responsibilidad tayong kailangan panindigan.

Maaga syang nakapag-asawa, sa una, labis akong nasaktan, nalungkot, parang iniwan ako ng aking ate, at inagaw pa pati ang pinakamatalik kong kaibigan,.. noon, mag-isa ako natutulog sa dati naming kama, nakikita ko ang larawan na gawa naming dalawa, at tuwing maiisip ko sya, hindi ako makatulog at kasabay non ang pighati ng aking ina...nakikita ko din ang luha ng aking ama, ang pag-aalala sa kanilang mga mata ay nagdudulot sa aking ng sobrang sakit at luha, at sa paglaon ng mga araw na wala sya, unti-unting napapalitan ng galit ang puso ko, hinanap ko sya sa mga kaibigan, katrabaho o sa kung sino mang taong makapagtuturo kung nasan na sya, pero bigo ako.

Sa pagdaan ng araw, bumalik sya sa amin na may kasamang lalaki... ang aking mga magulang ay dismayado, bagamat sa labis na pagmamahal ay buong puso silang tinanggap ng walang pag-aatubili, doon ko naramdaman na ganun ba talaga kadali magpatawad, hinanap ko sa puso ko ang salitang iyon.. "patawad".. pero mas matindi ang sakit noon sa akin.

Sa paglipas ng panahon, lumayo ang loob ko sa kanya, maging ang asawa nya parang hanging hindi ko nakikita, wala akong pake kahit anong sabihin nila, at sya, ang ate ko ay parang nakalimutan ko na..

Hanggang sa buwan, taon ang binilang bago ko napagtanto, na ang Ate ko ay tao lamang at lahat tayo ay nagkakamali, naiisip ko din ang mga bagay na ginawa nya para sakin, pag may sakit ako, pinupunasan nya ko ng pawis, ipinagtatanggol nya rin ako sa mga nang-aapi sakin, kahit hindi ko sya matanungan sa takdang-aralin, alam kong ipinagmamalaki nya ko sa lahat ng tao sa mga simpleng bagay na nakakamit ko at napagtatagumpayan.. Ate ko sya, at kaming dalawa ay magkapatid.

Nang maospital sya at makunan, dinurog ang puso ko na makita syang naghihirap! ang sakit non, at kasabay non ang dalamhati nya sa kanyang unang anak na anghel na ngayon sa taas, umiiyak ako sa gabi noon pag naaalala ko na muntik na syang mamatay nang wala sa oras! kaya pagkatapos non, naramdaman kong wala na ang galit, kundi awa ang aking nadarama.. alam kong nasasaktan, nahihirapan sya.. at andito lang kami, ina ko, ama ko, mga kapatid at Ako.. para sa kanya...

Hanggang isilang nya si Dale! ang una kong pamangkin!.. at doon nagbago ang lahat, wag ko lang makikitang sinasaktan ng asawa nya ang ate ko, dahil yari sya!.. Mahal ko ang Ate kong pasaway at mamahalin ko din kung sino ang mahal nya..

ganito yun...

"maraming nakakalimot na tao.. di un epekto ng amnesia!! sadyang kailangan lang bawasan ang ala-ala para di ma full memory ang utak kaiisip sa mga wlang kwentang nakalipas..."-- :)

-fallenheart

KOWTS.. mula kay.. -Anivid

"hindi ako umiiwas, hindi ko lng talaga gustong kausap ka.."

"hindi naman tlaga ako totoong nagbago, sadyang nagmamatured lang ang lahat ng tao."

"kung hindi mo matanggap ang pagmumukha mo, wag kang gumamit ng mukha ng ibang tao."

"bakit kailangang mag-iwasan, kung wala ka talagang nararamdaman."

"ayoko na maghintay, pagod na ko umasa, ngayon ko lang naisip...wala ka palang kwenta.."

"di ako natatawa, hindi kasi ikaw ang kaligayahan ko.. "

"mas mahirap ka pa sa exam ko, di ko mahanap ang sagot sayo kahit iresearch ko.."

"kahit kailan hindi pwedeng diktahan ng utak ang puso, kahit isipin ng utak mong wag huminga, titibok padin ang puso mo kasi buhay ka.. " try mo!...

"ayokong ipagmalaki ang mga bagay na hindi ko pinaghirapan..di ko kailangan ng karangalang di ko maipapamalandakan.. "

"Simple lang naman ako, pero sadyang komplekado para sa ibang tao ang salitang "simple ".."

"hindi sa tinamaan ka sa mga sinabi nya, konsensya mo lang talaga ang lumalamon sa isip mo dahil alam mong nagkamali ka.."

"ang hirap harapin ng katotohanan, dahil agad nating pinaniniwalaan ang kasinungalingan, na nagdudulot ng sandaling kaligayahan,"

"Sa pag-ibig, ang daming panggap, kahit i lie-detector sila, di mo mahuhuli, daig pa nila ang hunyango sa pagbabalat-kayo."

"pag wala kang inapakang tao, para ka na rin nakalutang sa ulap, ang gaan ng feeling.."

"Kung tinamaan ang ilan sa aking mga likha, di ko na kasalanan un, sadyang sumasalamin lang sayo ang aking binitiwang mga salita..."-Anivid

Reblog: "Noong Bata Ka Pa".. by Ken Bea

credits goes to the author: Ken Bae
source: http://kenbae07.blog.friendster.com/2008/10/
i just read his post
and just want to share it wid u :)

“NOONG BATA KA PA” - by Ken Bae

Sabi ni nanay.. at sabi din ni tatay..

Nung bata ka pa.. ako nagpapaligo sayo.. ngayong matanda na ako at di n kayang kumilos? mapapaliguan mo b ko.. khit alam kong diring diri ka sa kalagayan ko..

Nung bata ka pa ako nagpapakain sayo.. ngayong matanda n ko at nde n kayang kumilos.. masusubuan mo ba ako? khit.. alam kong wala ka ng oras, anak ko..

Nung bata ka pa ako nagpapalit ng lampin mo.. ngayong matanda na ako. hindi ko n kayang kumilos.. matutulungan mo b akong magbanyo khit alam kong.. pinandidirihan mo n ako?

Nung bata ka pa.. sakin ka nagkukwento khit nde ko naiintindihan.. pero iniintindi ko.. ngayong matanda n ko.. kaya mo bng mkinig sa mga kwento kong gus2ng sbhin sayo?

Nung bata ka pa..sakin k nagsusumbong pag my ng-aaway sayo.. ngayong matanda n ko.. pwde k bng pagsumbungan ng mga sakit na nararamdaman ko?

Nung bata ka pa.. pinapalo kita dahil mali ang ginawa mo at dhil mahal kita.. ngayng matanda n ko.. bkit matindi pa s pagpalo ang sagot n naririnig ko sayo?

Nung bata ka pa.. lahat ng gus2 mo ibibigay ko dhil mahal kita.. ngayong matanda n ako.. hahayaan mo n lng ba akong ipaalaga sa iba khit alam mong ayaw ko?

Nung bata ka pa.. ako naghahatid sayo sa pagpasok mo.. ngayong matanda na ako.. bakit ang paghatid mo lng sa akin s kama ay labag p sa loob mo?

Nung bata ka pa.. Pinapasalubungan kita ng khit anong gusto mo.. ngayong matanda na ako.. Bkit puro mura at sigaw lng ang pasalubong mo?

Nung bata ka pa. Nung bata ka pa.. sana ay nararamdaman mo.. anak ko.. kung gano kasakit ang maging magulang.. na binabaliwala lng ng anak mong mahal mo… T_T

ANG ORAS PARA SA MAGULANG MO..

Bakit nga ba???

Sa tagal ng panahong lumipas, ngayon ko lng naisip,
bakit nga ba ako naghihintay sa isang taong di karapatdapat, marami na kong iniwasan, tinakasan, tinalikuran...sa pag-aakala kong darating ka, matagal na rin akong umaasam na babalik ka pa. Nakakapanghinayang ang panahong pinalampas ko para lang sayo, sa kabila ng lahat ng ito, tuluyan ka na palang nagbago. Hanggang kailan ba ako magiging ganito? Siguro, huli na toh! Dahil pagod na pagod na ko!!!...




=,(